Waarom?

Verklein je CO2-voetafdruk

Hoe doe je dat?

De meeste grote Europese regeringen hebben hun eigen initiatieven op touw gezet om duurzaamheid te promoten en vele grote voedingsproducenten hebben zich ervoor geëngageerd om hun milieu-impact te verkleinen en een eerlijke deal te garanderen voor producenten wereldwijd. Maar veel experts zijn ervan overtuigd dat een vermindering van onze vlees- en zuivelconsumptie de beste manier is om een duurzame toekomst te verzekeren voor de voedselproductie op wereldschaal. Wanneer we plantaardige voeding eten, verminderen we concreet onze milieu-impact.

Dus waarom zouden we niet alleen producten kopen met een etiket dat de CO2-voetafdruk vermeldt? De CO2-voetafdruk van ons eten berekenen, is veel gemakkelijker gezegd dan gedaan, want de meeste voedingswaren hebben geen koolstofetiket. Om de koolstofimpact van eender welk voedingsproduct te bepalen, moet de hele levenscyclus ervan onderzocht worden – van op het veld tot op ons bord. Dat omvat de tractoren, fabrieken, vrachtwagens, opslagplaatsen en verpakkingen die het leven van ons voedingsproduct kruisen.
Wat is de CO2-voetafdruk? – De CO2-voetafdruk meet de totale hoeveelheid broeikasgassen die een persoon, organisatie, gebeurtenis of product rechtstreeks of onrechtstreeks uitstoot. De voetafdruk houdt rekening met de zes broeikasgassen van het Kyoto-protocol: koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4), distikstofmonoxide (N2O), fluorkoolwaterstoffen (HFK’s), perfluorkoolwaterstoffen (PFK's) en zwavelhexafluoride (SF6) (bron: the Carbon Trust). De CO2-voetafdruk is de voorbije jaren een populair onderwerp geworden en bedrijven komen onder steeds meer druk te staan om hun voetafdruk te meten en hun steentje bij te dragen aan het milieu door hun impact op de planeet te verminderen.

Het is niet omdat een product voorzien is van een koolstofetiket dat het automatisch een groenere keuze is, maar het bewijst wel dat het bedrijf de moeite gedaan heeft om zijn CO2-voetafdruk te onderzoeken en dat het actief probeert zijn impact op het milieu te verminderen. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar de komende maanden en jaren, zullen we allemaal moeten beginnen inzien hoe onze dagelijkse keuzes over wat we eten, welke kleren we dragen, waar we naartoe gaan en hoe we er geraken, een impact hebben op de planeet. De voedingsindustrie moet tot een overeenkomst komen over de manier waarop koolstof gemeten wordt, zodat koolstofvergelijkingen eerlijk verlopen. Zoals we ondertussen calorielabels hebben leren begrijpen, zullen consumenten nu vat moeten krijgen op de ‘goede’ en ‘slechte’ elementen van koolstofetiketten.

Koolstofetikettering komt nu nog niet genoeg voor om bewuste keuzes en vergelijkingen te kunnen maken. Uiteindelijk zou koolstofetikettering ons moeten helpen om bewustere milieukeuzes te maken over de producten die we kopen, en zou het voedingsproducenten moeten aanmoedigen om hun emissies te beperken.